Gratis of betaalde muziekdistributie: 6 kosten die niemand in de offerte zet
Elke vergelijking begint en eindigt met de vergoeding. Dat getal is echt, maar het is één regel op een langere rekening. Hier zijn de andere vijf, en het punt waar betalen per release echt beter is dan 15 procent daarvan weggeven.
De korte versie
Bij RouteNote betaalt het gratis plan 85 procent van de netto-omzet en kost het niets, terwijl Premium 10 dollar rekent voor een single, 20 voor een EP, 30 voor een album of 45 daarboven, plus 9,99 dollar verlenging per jaar, en 100 procent houdt. De 10 dollar voor een single verslaat de commissie pas als die release in het eerste jaar ongeveer 67 dollar netto-omzet heeft gehaald. Daaronder is gratis goedkoper. Daarboven wint Premium elke maand meer dat de release doorverkoopt.
Kost 1: de vergoeding per release, die ene uit de offerte
Premium heeft bij RouteNote een prijs per grootte van de release: 10 dollar voor een single van één track, 20 dollar voor een EP van 2 tot 6 tracks, 30 dollar voor een album van 7 tot 18 en 45 dollar vanaf 19 tracks. De hele reeks staat op de prijspagina, en dezelfde cijfers staan in het kostenartikel van de supportomgeving.
Wat die vergoeding koopt, is een andere verdeling van inkomsten en geen andere dienst. De stores, de metadata, de wachtrij en de uitbetalingskalender blijven gelijk. Op Premium houdt de artiest 100 procent van de streaming- en downloadinkomsten in plaats van 85 procent, en verdient de platformkant aan de vergoeding en niet aan de streams.
Een eerlijke regel over de offerte: ze is makkelijk te vergelijken, je betaalt ze één keer, en ze is klein genoeg dat de meeste artiesten er niet aan denken. Precies daarom bepaalt ze de vergelijking.
Kost 2: de commissie die je betaalt in plaats van de vergoeding
Gratis neemt niets vooraf en houdt 15 procent van de netto-omzet die RouteNote int. Het woord netto doet ertoe. Het zijn geen 15 procent van wat de luisteraar betaalt, maar 15 procent van wat de distributeur bereikt na het deel van de store. Zo werkt de branche, en het is het enige getal dat de twee plannen vergelijkbaar maakt.
De vergelijking is een break-evenberekening en vraagt een deling. Een vergoeding van 10 dollar voor een single staat gelijk aan 15 procent van ongeveer 67 dollar netto-omzet. Een EP van 20 dollar staat gelijk aan dezelfde commissie bij ongeveer 133 dollar. Een album van 30 dollar bij 200 dollar, en een uitgebreid album van 45 dollar bij 300 dollar. Andersom: een single die in het eerste jaar 30 dollar netto-omzet haalt, houdt gratis 25,50 dollar en op Premium 30 dollar min de vergoeding, dus 20 dollar. Gratis wint dat met 5,50 dollar.
Het tweede jaar verandert de rekenkunst, omdat Premium met 9,99 dollar per release verlengt. Twee jaar Premium op een single is 19,99 dollar, dus het break-evenpoint verschuift naar ongeveer 133 dollar netto-omzet over de hele periode. Een release die 40 dollar in jaar één en 25 dollar in jaar twee haalt, houdt op Premium 65 dollar en gratis 55,25 dollar, wat Premium ook na de tweede verlenging 9,75 dollar voor laat staan.
De regel om te onthouden: gratis is goedkoper voor een release die onder ongeveer 67 dollar per jaar haalt, betaald is goedkoper voor bijna alles daarboven. Die drempel is laag, en daarom komt de keuze meestal neer op vertrouwen en niet op geld.
Kost 3: de verlenging, en wat er gebeurt als je die stopt
Betaalde distributie ligt dichter bij huur dan bij koop. RouteNote rekent 9,99 dollar per release per jaar voor opslag, administratie en onderhoud, een bescheiden getal dat over een hele catalogus minder bescheiden wordt. Twaalf releases die één keer verlengen is ongeveer 120 dollar per jaar, te betalen ongeacht of die twaalf releases iets hebben opgebracht.
De verlenging kan worden geannuleerd, en RouteNote beschrijft het resultaat gewoon: aan het eind van het jaar gaat de release automatisch naar het gratis plan. Niets wordt verwijderd en de release behoudt zijn plek in de shops. Vanaf dat moment zit de artiest weer op de 15 procent commissie, wat een eerlijke ruil is voor een backcatalogus-release die niemand promoot.
De kosten die niemand noemt, zijn de administratie: een lijst met verlengingen, een kalender met data en elk jaar een beslissing per release. Voor een catalogus van 55 releases, waar ik sta, is dat geen afrondingsfoutje in aandacht. De discografie is een goede plek om te zien hoe snel een catalogus groeit als elke cover een losse release is.
Kost 4: de licentie die een cover nodig heeft, of de luisteraars die je opgeeft
Dit is de kostenpost die de distributievergoeding klein maakt en bijna nooit naast die vergoeding staat. Een cover heeft toestemming nodig voor de compositie, en RouteNote regelt daar een deel van en niet alles. Tien partnerdiensten nemen een cover zonder mechanische licentie: Spotify, Deezer, Pandora, iHeartRadio, Saavn, Nuuday, Anghami, Tidal, Lissen en KKBox.
Alles anders in de partnerlijst heeft een licentie nodig, beschikbaar via een licentiepartner, en zonder die licentie moeten de gebieden Verenigde Staten, Canada, Mexico, India en Pakistan in Manage Stores worden uitgesloten. Die uitsluiting is een echte kostenpost in luisteraars en niet in dollars: enkele van de grootste streamingmarkten liggen voor die release gewoon buiten de tafel.
Koreaanse diensten voegen een voorwaarde toe waar geen distributeur omheen kan. Melon, Bugs!, Flo, Vibe en Genie vragen schriftelijke toestemming van de oorspronkelijke artiest, dus een cover van een K-drama-thema kan overal worden geregeld behalve in de markt die hem hoogstwaarschijnlijk wil. Is de release een origineel, dan geldt niets van dit alles, en dat is het sterkste argument er een te schrijven. No Reason is een origineel en zijn metadata zijn een derde zo lang als die van een cover.
Kost 5: wat een latere overstap naar een andere distributeur kost
Distributie is goedkoop om te beginnen en vervelend om te verlaten, en de vervelendheid wordt in dagen gemeten. De overstapgids van RouteNote vraagt dezelfde ISRC en UPC als de bestaande release, identieke audio, artwork en metadata, en drie tot vijf werkdagen tot stores de opname weer aan de artiest koppelen. Daarna moet de oude distributeur gevraagd worden de release weg te nemen.
Twee regels houden dat netjes. Zet nooit dezelfde store bij twee distributeurs tegelijk aan, want dubbele leveringen zijn juist wat een release laat verwijderen. En houd van elke ISRC en UPC een schriftelijke notitie bij, want die nummers zijn het enige handvat dat een nieuwe distributeur op een bestaande opname heeft.
De verborgen kosten zijn de leemte. Een release in transit kan een week weg zijn, en elke playlist of algoritmische staart eraan begint van nul. Dat is een sterker argument om vanaf het begin zorgvuldig te kiezen dan welke vergelijkingstabel ook.
Kost 6: de drempel en de kalender
Gratis plannen zijn gebouwd om kleine saldi, en kleine saldi moeten een drempel passeren voordat ze bewegen. RouteNote betaalt tussen de 15e en de 20e van elke maand en houdt betalingen onder 50 dollar vast. Voor een artiest met één single en een bescheiden publiek betekent dat in de praktijk een betaling elke paar maanden en niet elke maand, en geen enkele planning verandert daar iets aan.
Betalingen vragen ook een PayPal dat Amerikaanse dollars kan ontvangen, wat niet overal automatisch gaat. Aan de splitsings kant neemt RouteNote eerst 15 procent en verdeelt daarna de rest, dus een 50/50-afspraak betaalt 42,5 procent aan elk, en aanvragen moeten voor de 20e binnen zijn om in de volgende cyclus te tellen. Alles staat in het artikel over inkomsten delen.
Niets hiervan is duur. Het is traag, en traag geld is een kostenpost voor iedereen die muziek uitbrengt met geleend geld of een deadline.
Zo kiezen in ongeveer vijf minuten
Laat de vergelijkingstabellen en beantwoord één vraag per release: haalt deze in het eerste jaar meer dan ongeveer 67 dollar netto-omzet? Een eerste single van een artiest die niemand ken, niet. Een cover van een thema met zoekpubliek misschien. Een release gekoppeld aan een campagne, een playlistpitch of een seizoen waarschijnlijk wel.
Is het antwoord nee, neem gratis en houd het geld voor mastering, artwork of een tweede release. Is het ja, betaal de vergoeding en denk de rest van het jaar niet meer aan die 15 procent. Mengen is toegestaan en het is de verstandige standaard: een catalogus van 55 releases op gratis, met de twee of drie releases die echt verkopen op Premium, kost minder dan één vlakke beslissing voor alles.
Een laatste overweging die zelden wordt opgeschreven: het betaalde plan koopt aandacht én inkomsten. Per release betalen dwingt een artiest elk jaar naar die release te kijken, te beslissen of die het nog waard is, en hem te promoten of terug te laten vallen naar gratis. Die jaarlijkse doorloop is het deel van betaalde distributie dat ik het meest zou missen, en het heeft niets met de vergoeding te maken.
De stap-voor-stapversie van het hele proces, met de wachtrij en de betaalkalender, staat in de RouteNote-gids.
Vragen die de cijfers opwerpen
Wat is goedkoper, gratis of betaald?
Gratis is goedkoper voor een release die in het eerste jaar op het singletarief van RouteNote onder ongeveer 67 dollar netto-omzet blijft. Daarboven is betaald goedkoper, en de voorsprong groeit met elk jaar dat de release doorverdient, ook na de verlenging van 9,99 dollar.
Verdien ik per stream minder op een gratis plan?
De store betaalt per stream in beide gevallen hetzelfde. De 15 procent gaat van de netto-omzet af voordat de artiest wordt betaald, dus het verschil zit in het totaal en niet in het tarief.
Zijn er echt geen kosten om muziek online te houden?
Op het gratis plan niet. RouteNote noemt geen kosten voor het online houden, geen kosten voor Content ID en geen kosten voor het toevoegen aan nieuwe partner-stores. Premium-releases hebben juist de jaarlijkse verlenging van 9,99 dollar.
Kan ik na de livegang van gratis naar Premium?
Ja, per release, en ook de andere kant op: een verlenging annuleren brengt die release terug naar het gratis plan. Het plan volgt de release, niet het account.
Heeft een cover een aparte licentie nodig?
Dat hangt af van waar je hem heen stuurt. Meerdere grote diensten nemen een cover zonder licentie, de rest van de partnerlijst wil een licentie voor de Verenigde Staten, Canada, Mexico, India en Pakistan. Het artikel over coverformaat noemt beide kanten.
Vragen die deze cijfers opwerpen
Wat is goedkoper, gratis of betaalde distributie?
Op het singletarief van RouteNote is gratis goedkoper voor een release die in het eerste jaar onder ongeveer 67 dollar netto-omzet blijft. Daarboven is betaald goedkoper, en de voorsprong groeit met elk jaar dat de release doorverdient, ook na de verlenging van 9,99 dollar.
Verdien ik per stream minder op een gratis plan?
De store betaalt per stream in beide gevallen hetzelfde. De 15 procent gaat van de netto-omzet af voordat de artiest wordt betaald, dus het verschil zit in het totaal en niet in het tarief.
Zijn er echt geen kosten om muziek online te houden?
Op het gratis plan niet. RouteNote noemt geen kosten voor het online houden, geen kosten voor Content ID en geen kosten voor het toevoegen aan nieuwe partner-stores. Premium-releases hebben juist de jaarlijkse verlenging van 9,99 dollar.
Kan ik na de livegang van gratis naar Premium?
Ja, per release, en ook de andere kant op: een verlenging annuleren brengt die release terug naar het gratis plan. Het plan volgt de release, niet het account.
Heeft een cover een aparte licentie nodig?
Dat hangt af van waar je hem heen stuurt. Meerdere grote diensten nemen een cover zonder licentie, de rest van de partnerlijst wil een licentie voor de Verenigde Staten, Canada, Mexico, India en Pakistan. Het artikel over coverformaat noemt beide kanten.
