Ditto Music vs RouteNote: welke distributeur is goedkoper voor een kleine catalogus

Een percentage is goedkoop tot de catalogus iets verdient, en een vast bedrag is duur tot die zover is. Beide bedrijven publiceren hun cijfers, dus de vergelijking kan op papier, en het antwoord blijkt net zozeer af te hangen van hoe snel de muziek live moet als van wat hij kost.

De korte versie

Op streaminginkomsten alleen kost het gratis plan van RouteNote niets en houdt het 15 procent in; Ditto rekent 19, 59 of 109 dollar per jaar en houdt niets in. De vergoeding wint boven ongeveer 127 dollar netto-omzet per jaar, wat ongeveer 10,55 dollar per maand is. Het grotere verschil is tijd: RouteNote noemt 21 tot 23 werkdagen beoordeling plus tot 14 dagen opname in de shops, terwijl Ditto 1 tot 3 dagen naar Spotify noemt. Breng je op een ritme uit, dan bepaalt de wachtrij meer dan de vergoeding.

Twee modellen, één vraag

RouteNote en Ditto lossen hetzelfde probleem op vanaf tegenovergestelde kanten. Het gratis plan van RouteNote vraagt vooraf niets en neemt 15 procent van de netto-omzet die het int; zijn Premiumplan ruilt die commissie voor een vergoeding per release plus een jaarlijkse verlenging en houdt daarna 100 procent. Ditto vraagt nooit iets per release en neemt nooit een deel van de streaminginkomsten; het rekent één keer per jaar, 19 dollar voor één artiest, 59 dollar voor twee plus de publishing- en synctools, en 109 dollar voor een roster, en onbeperkte releases zitten in alle drie.

De vraag is dus niet welke goedkoper is. Het is welke vorm van kosten bij een catalogus past, want een percentage is goedkoop bij nul omzet en duur op schaal, terwijl een vast bedrag duur is bij nul omzet en gratis op schaal. Beide bedrijven publiceren hun cijfers, beide zijn niet-exclusief, en geen van beide houdt je volgend jaar van iets anders af, wat betekent dat de beslissing omkeerbaar is en de enige echte kosten van een verkeerde keuze een week administratie zijn.

De twee rekeningen, zoals gepubliceerd

RouteNote. Gratis plan: 85 procent van de netto-omzet, dus een commissie van 15 procent, zonder kosten voor uploads, voor het toevoegen van een release aan nieuwe shops of voor muziek online houden. Premium prijst een release in plaats daarvan: 10 dollar voor een single van één track, 20 dollar voor een EP van twee tot zes, 30 dollar voor een album van zeven tot achttien, en 45 dollar daarboven, met een verlenging van 9,99 dollar per release per jaar en 100 procent van de omzet gehouden. Betalingen worden tussen de 15e en de 20e van de maand geregeld zodra het saldo voorbij 50 dollar komt.

Ditto. Starter voor 19 dollar, Pro voor 59 dollar en Labels voor 109 dollar, alle drie jaarlijks afgerekend en alle drie onbeperkt. 100 procent van de streaming- en downloadinkomsten op elk plan, meer dan 150 shops, releasebescherming op Pro en hoger, en opnemen op verzoek naar een bankrekening in plaats van op een maandelijkse cyclus. Publishing- en sync-royalty's, die Pro en Labels toevoegen, dragen een commissie die Dittos publishingpagina op 10 procent stelt en zijn prijs-FAQ op 15 procent.

Twee cijfers in die lijst zijn makkelijk verkeerd te lezen. De 9,99 dollar bij RouteNote is een verlenging en geen eenmalige post: die wordt per release, elk jaar gerekend, zolang de release in de shops staat. En 19 dollar is de prijs van een jaar, niet van een release, dus de vergelijking werkt pas zodra beide zijn omgerekend naar jaarlijkse kosten voor dezelfde catalogus.

Het streaming-break-evenpunt is 127 dollar per jaar

Neem één artiest met een catalogus die al in de shops staat. RouteNote Free houdt 0,85 van de netto-omzet; Ditto Starter houdt alles minus 19 dollar per jaar. Die twee gelijkstellen en het antwoord valt eruit: 0,15 van de omzet is 19 dollar bij 126,67 dollar, dus boven ongeveer 127 dollar netto streamingomzet per jaar is het jaarbedrag goedkoper, en daaronder de commissie.

127 dollar per jaar is 10,55 dollar per maand. Dat zijn twee- tot drieduizend streams bij een typische uitbetaling van een shop, een bescheiden maar bereikbaar getal voor een kleine catalogus en een onbereikbaar voor een catalogus waar nog niemand van gehoord heeft. De drempel schuift niet in jaar twee of jaar vijf, want beide kosten keren terug: de vergoeding elk jaar en de commissie op elke uitbetaling. Wat schuift is het totaal, en de kant die bij 127 dollar goedkoper is, verandert niet bij 1270 dollar.

Voeg dan de verlengingsvraag toe. Op RouteNote Premium kost één single 10 dollar in jaar één en 9,99 dollar elk jaar daarna, dus een single die in de shops blijft kost 19,99 dollar op zijn tweede verjaardag, meer dan een jaar Ditto Starter voor een catalogus van welke omvang dan ook. Twee Premium-singles kosten 39,98 dollar in jaar twee. Drie kosten 59,97 dollar, precies de prijs van Ditto Pro. RouteNotes eigen model, geprijsd over een paar releases, landt op dezelfde cijfers als Dittos, en dat is het minst verrassende resultaat in deze vergelijking.

Per release: waar gratis stopt met gratis zijn

Vergelijk op release in plaats van op jaar en de vorm wordt helderder. Eén release per jaar, en RouteNote Premium met 10 dollar in het eerste jaar en 19,99 dollar daarna is ongeveer gelijkspel tegen Ditto Starter op 19 dollar. Twee releases per jaar en RouteNote Premium kost 20 dollar in jaar één en 39,98 dollar in jaar twee, tegenover 19 dollar vast. Vier releases en het is 40 dollar en dan 79,96 dollar. Dittos vergoeding weet niet hoeveel releases er bestaan, en dat is het hele ontwerp.

De commissiekant gedraagt zich andersom. Vier singles op RouteNote Free kosten vooraf niets en geven 15 procent prijs van wat de vier samen verdienen. Verdienen de vier samen 100 dollar in een jaar, dan is de commissie 15 dollar, minder dan Dittos 19 dollar. Verdienen ze 400 dollar, dan is de commissie 60 dollar, drie plannen Ditto waard. De grens tussen de twee is precies de regel die hierboven is berekend, per dollar in plaats van per release.

Er is één geval dat de rekenkunde verbergt: de release die je anders niet had gemaakt. Een distributeur die per release rekent maakt van elke upload een aankoopbeslissing, en een catalogus die twaalf singles had kunnen houden eindigt met vier. Die kost staat nooit op een afschrift, en het is het argument dat ik voor een jaarplan zou maken, zelfs wanneer de commissie op papier goedkoper is.

Zes weken tegenover één week

Dit is het deel van de vergelijking dat gedrag verandert in plaats van banksaldi. De supportomgeving van RouteNote noemt 21 tot 23 werkdagen voor een eerste beoordeling, daarna 24 uur voor de verzending en 7 tot 14 dagen tot de shops opnemen, en dat is zes tot acht weken van inzending tot een volledige shopvermelding. In oktober 2026 waarschuwde het dat de wachtrij langer was dan gewoonlijk door het aantal inzendingen, en dat releases met door AI gegenereerde inhoud nog langer konden duren.

Dittos vergelijkingstabel zet Spotify op 1 tot 3 dagen en de langzamere shops op 2 tot 5 of 2 tot 7. Dat is Ditto die zichzelf beschrijft, dus behandel het als een claim en niet als een meting, maar de kloof tussen "een week" en "zes weken" is geen foutmarge. Die bepaalt of een release het moment van een nummer kan volgen, of een kerstplaat in december landt, en of een artiest een fout kan herstellen en opnieuw kan proberen binnen dezelfde maand.

Hij bepaalt ook hoeveel een artiest kan experimenteren. Een distributeur met een wachtrij van zes weken dringt aan op zekerheid voordat je indient: elke upload is een verbintenis, en een slecht gespelde titel kost een seizoen. Een distributeur met een pad van een week laat je een track uitbrengen, bekijken en bijstellen. Geen van beide benaderingen is voor iedereen goed, maar wie vaak uitbrengt heeft meer aan het verschil in doorlooptijd dan aan het verschil in vergoeding.

Publishing, sync en Content ID, regel voor regel

Beide bedrijven innen publishing-royalty's, en ze doen het op verschillende voorwaarden. RouteNote Publishing is gratis, splitst 85/15, int het schrijversaandeel, 100 procent van de mechanische royalty's en de YouTube-micro-sync-inkomsten, en werkt direct met onder andere de MLC, PRS, ASCAP en SoundExchange. Tegelijk waarschuwt zijn eigen pagina dat publishing-royalty's zes tot negen maanden nodig kunnen hebben om binnen te lopen, omdat de inning over meer dan honderd organisaties met verschillende uploadcycli is verspreid.

Ditto Publishing zit gebundeld in Pro voor 59 dollar per jaar en registreert de release vanaf het tabblad Publishing, met inning van mechanische, uitvoerings-, YouTube- en sync-inkomsten. Bij een commissie van 10 procent tegenover RouteNotes 15 procent verdient het verschil van 5 punten op publishing-royalty's de 59 dollar pas terug bij ongeveer 1180 dollar per jaar aan die royalty's. Bij de 15 procent die de prijs-FAQ noemt is er helemaal geen besparing, alleen het gemak van één dashboard. Voor de meeste catalogi onder 1000 dollar publishing per jaar is de gratis dienst van RouteNote de goedkopere.

Content ID is waar RouteNote echt moeilijk te verslaan is. Een gratis account kan YouTube en Facebook bij de upload aanvinken en video-inkomsten innen zonder kosten voor de dienst. Ditto zet Content ID achter Pro, dus de jaarlijkse kosten van de functie zijn 59 dollar, en tegenover een gratis plan dat 85 procent van de video-omzet houdt ligt het break-evenpunt op ongeveer 393 dollar per jaar aan claims. Dittos voorwaardenlijst en die van RouteNote schrijven hetzelfde uit: werken in het publieke domein, alles wat al elders is geregistreerd, en beats die je alleen niet-exclusief in licentie neemt. Een cover van iemand anders nummer valt buiten beide, want je houdt geen exclusieve rechten op de compositie.

Sync is de enige regel die RouteNotes openbare pagina's onbeantwoord laten. Zijn distributie-, publishing- en Content ID-pagina's beschrijven precies die drie producten; tracks pitchen bij muzieksupervisors zit er niet tussen. Ditto publiceert een sync-dashboard op Pro met actieve aanvragen en een team dat pitcht, en noemt plaatsingen bij Netflix- en HBO-titels, Hugo Boss en Gymshark. Of die plaatsingen geld opleveren voor een catalogus met muziekdoos-arrangementen is een aparte vraag, maar als sync het doel is, heeft maar één van de twee een deur om aan te kloppen.

Wanneer het geld binnenkomt, en wat er gebeurt als het stopt

RouteNote draait een maandelijkse cyclus: het saldo wordt tussen de 15e en de 20e geregeld, onder 50 dollar beweegt niets, en inkomsten delen wordt toegepast vóór de splitsingen. Ditto laat op verzoek opnemen naar een bankrekening of vanuit de app, zonder gepubliceerde drempel op de marketingpagina's, en dat is voor een catalogus die kleine bedragen verdient een praktisch verschil en geen technisch: 30 dollar die drie maanden onder een grens van 50 dollar zitten, zijn 30 dollar die de artiest niet kan uitgeven.

De verzekering is aan Dittos kant. Pro en Labels bevatten releasebescherming, die belooft dat releases live blijven ook na een gemiste betaling of een opzegging. Het gratis plan van RouteNote houdt muziek zonder termijn en zonder kosten online, dus beide komen vanaf tegenovergestelde kanten op dezelfde plek uit: de een door ontwerp, de ander omdat er geen vergoeding is die kan verlopen. Een Premium-release waarvan de verlenging stopt met betaald worden is het geval om te controleren voordat je hem laat verlopen.

Geen van beide bedrijven is exclusief, dus een kleine catalogus kan één distributeur testen zonder de ander buitens te sluiten. De fout is dezelfde release door beide tegelijk te laten lopen, wat dubbele vermeldingen oplevert die shops als aparte producten behandelen en de streams over twee artiestenpagina's splijt. Verplaats een catalogus tussen de twee in plaats daarvan, met dezelfde ISRC's, zodat de pagina's samengevoegd blijven.

Drie catalogi, drie antwoorden

Een eerste release, nog geen inkomsten. RouteNote Free. Niets vooraf, 15 procent van een getal dat nu nul is, en een wachtrij van zes weken die je de tijd hebt uit te zitten. Het break-evenpunt van 127 dollar is geen doel dat iemand haalt met zijn eerste single.

Maandelijkse releases, 30 tot 150 dollar streaming per maand. Ditto Starter, of RouteNote Premium bij precies één release per jaar. Boven het break-evenpunt is de 15 procent de dure kant, en de doorlooptijd van een week is het waard wanneer er twaalf releases per jaar moeten worden ingepland.

Originelen met sync-ambities, of een roster. Eerst Ditto Pro, dan Labels vanaf vier artiesten. De publishingcommissie is niet de reden, althans onder 1000 dollar per jaar; het sync-dashboard, de releasebescherming en de timed releases zijn dat. Alles in deze gids geldt met dezelfde rekenkunde ook voor de vergelijking van de drie plannen.

Vragen die de cijfers opwerpen

Is Ditto goedkoper dan RouteNote?

Boven ongeveer 127 dollar netto streamingomzet per jaar, ja: 19 dollar voor een jaar verslaat 15 procent van alles wat daarboven ligt, en onbeperkte releases betekent dat de kloof groeit met de catalogus. Daaronder is het gratis plan van RouteNote goedkoper, omdat het niets rekent zolang er niets wordt verdiend.

Betalen ze allebei hetzelfde per stream?

De shop betaalt in beide gevallen hetzelfde. Wat verschilt is de inhouding daarna: RouteNote Free houdt 15 procent van de netto-omzet in, en Ditto houdt niets in van streaming op elk plan maar rekent 19, 59 of 109 dollar per jaar.

Hoe lang doet elk erover om Spotify te bereiken?

RouteNote noemt 21 tot 23 werkdagen beoordeling, daarna tot 14 dagen opname, dus reken op zes tot acht weken. Ditto noemt 1 tot 3 dagen, met de langzamere shops op 2 tot 5 of 2 tot 7, dus reken op een week.

Welke is beter voor een cover?

RouteNote, op kosten. Zijn gratis account distribueert de opname en bevat Content ID, en zijn gratis publishingdienst int op composities die je bezit. Dittos goedkoopste plan doet dezelfde distributie voor 19 dollar per jaar, maar Content ID vraagt het plan van 59 dollar, en geen van beide bedrijven bevat de mechanische licentie die een cover nodig heeft in de gebieden die die vragen.

Kan ik beide distributeurs tegelijk gebruiken?

Beide zijn niet-exclusief, dus het kan, maar niet voor dezelfde release. Een dubbele vermelding splijt streams over twee productitems en twee artiestenpagina's, en dat is later pijnlijk samen te voegen. Gebruik er één voor nieuwe releases en verplaats de catalogus in één beweging, met dezelfde ISRC's.

Wie betaalt sneller uit?

Ditto: opnemen gebeurt op verzoek naar een bankrekening of vanuit de app. RouteNote draait een maandelijkse cyclus tussen de 15e en de 20e en houdt betalingen onder een saldo van 50 dollar vast.

Niets wordt afgespeeld
Kies een track
0:00